Askerlik #16 Sivil Hayata Giriş

Çarşamba günü 15.05.2019’da yine muayne için gittiğim Kandıra Devlet hastanesinde bu sefer doktorum ameliyat için yarın gelmemi söyledi.Daha önce birçok test ve görüntüleme almış olduğı bileğimi amleliyat edecekti. Bu erken terhis gibi gözüksede, erken terhise için değildi.Keza erken terhis için olacak olsa ayın başında ongün önce bu ameliyatı olurdum.

kaganingenc.com

ameliyat sonrası

Uzman Ortepedi doktoru İrfan hoca ile Uzman Anestezi Doktoru Funda hoca birlikte yaptılar ameliyatı.Yaklaşık bir saat süren operasyonun ardından açılan ameliyathanenin kapıları özgürlüğe çıkıyordu. Özgürlüğe açılan kapının bir yanında Anam diğer yanında babam bekliyor ve bende sedye ile ortalarına dalıyordum.

Osman H. de benimle birlikte hastaneye geldi belim ağrıyor diye evde istirahat almaya çalışsada doktor ona vermedi.Ertesi gün komutana durumu izah etmiş benim peşimden izne çıkmış sonuç olarak normal zamanından beş gün erken çıkmayı başarmıştı.Şuan tertiplerimizden sadece Osman İ. içerde zamanının gelmesini bekliyor. İzinlerini kullandığı için arife günü çıkacak.

Ameliyat oldum eve geldim.İlk günler sancıdan ağrıdan çok fazla keyfini süremesekte yavas yavaş keyfini sürmeye başladım sivil hayatın. Rahata alışmak gerçekten çok kolay oluyor.Geldiğim neredeyse on gün oldu ama hemen alıştım.Oysaki askeriye’ye alışmak hiçte bu kadar kolay olmamıştır.

Kışlada son günlerim kaldığında hep hayaller kurulurdu çıkınca şunu yapacağım bunu yapacağım bunu yiyeceğim diye. Hatta bir liste dahi yapmıştım bunun için. Lakin dışarı çıktığımdan beri listeye hiç bakmadan yaşıyorum. Elinde olmayınca daha bir değerli oluyor. Hayal kurmak düşlemek güzel oluyor içerde hayal kurdukların uzak olunca.

Bu sıralar boş olduğum için yada daha yeni terhis olduğum için sık sık hatırlıyorum askeriye’yi. Orda olsaydım şuan bunu yapıyor olurdum yada şurda şunu yapıyor olurdum diye geçiriyorum içimden.Arkadaş ortamında ister istemez konu askerliğe geliyor her geldiğinde iştahlı iştahlı anlatıyorum birkaç dönümün içinde geçen 150 günümü.

Bu ve bundan sonraki yazılarım sivilden yazılıyor olacak. Daha önce dile getirmiştim. Bir daha çuvallar dolusu para versemde o kışlaya eskisi gibi giremeyeceğim. Bir benzeri şekilde Cihat Asb. ilede bunu konuşmuştuk. Kışlada yazarken ister istemez baskı altında yazıyorsun. O zaman ona demiştim ben bir çıkayım o zaman görürsünüz siz diye espiri mayetinde. Askerlik ile yazıları yazmaya devam edeceğim.Tutduğum günükler ve hatırımdaki taze anılarım ile kelimeleri bir araya getireceğim.

Ayrılırken ister istemez üzülüyor insan. Hele birde benim gibi duygusal yönü ağır basan biri ise daha zor. Oldum olası hiç sevmiyorum vedaları. kışladan ayrılıkta buruk ve üzücü oldu benim için. Vedeları sevmiyorum hiç. Son gece birkaç satır kaleme alarak birşeyler karaladım yine.İlerleyen zamanda onuda aşikar eylerim inşallah.

Sivile döndükten sonra ne yaptım konusuna gelmek istiyorum. Koskocaman bir hiç. İçerdeyken her ne kadar bunu bunu yapacağım diye hayaller kurmuş olsamda çıkınca öyle olmuyor 🙂 Askerden önceki boş zamanlarım nasıl ise aynı devam ediyor. Arkadaşlarımla hergün bir araya gelip birkaç saat geçiriyorum. Onun dışında oynamaktan zevk aldığım oyunları oynuyorum kendimi eğlendiriyorum. 

 


You may also like...

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: