Askerlik #5 : Usta Birliğine Giriş

Aralığın son günlerinde usta birliğine katıldım.

Katılmadan once bir çok araştırma yapıyorsun ister istemez gideceğin yer ile ilgili. Dolayısı ile ben ve benimle birlikte aynı kışlaya gidecek olan arkadaşlarım biraz araştırdık. Pek iyi şeylerde duymadık araştırma neticesinde. Batının sürgün yeri diye tabir ediliyor ve genelde RDM askerin olduğu bir yer olarak iz bırakmış geçmişinde.

Kışlaya geldim nizamiyeden girdim. Gerekli işlemler yapıldıkdan sonra tabura gidecek olan uzman komutanı bekliyordum. Komutanimiz gelince görevli asker beni onun yanina teslim etti. Komutanin olduğu arabaya yaklaştım ve komutan ” Bin lan arabaya ” dedi. Land roverin yari açık kasasına binerek tabura doğru yola koyulduk. Bir müddet sonra bir binanın önünde durunca geldiğimizi anladim. Bunun üzerine komutan ” In lan arabadan ” diyince arabadan inip komutanı takip ettim. Tabura girince takım çavuşunu çağırtıp benimle ilgilenmesini istedi. Bir daha iki üç boyunca hic görmedim o komutanı.

Dolabı falan yerleştirirken zaten akşam oldu. Ictimayagirince herkes hoşgeldin nerelisin fasılları derken yemek salonuna girdik. Herkes birbiri ile yarışıyordu yemek salonunda önden gidip çatal kaşık almak icin. Çatal kaşığı alan cebine koyup geriye kendi sırasına dönüyordu. Bir anlam veremedim ilk başta bu duruma. Sıra bana geldiğinde çatal kaşık çoktan bitmişti. O zaman anladım askerlerin neden öyle birbirinin uzerinden atlayıp kaşık çatal aldığını. En azından yemegim vardi yemek için. Ekmekle yedim o akşam yemeğini çatal kaşık olmadan.

Bir sonraki gün farklı takımdan iki kisi birbiri ile kavga etmiş tabur komutanı bu duruma çok kızmış ve tabiri caizse içimizden geçmişti. Malesef askeriyede öyle bir kural var. Siz ne kadar disiplinli olmanızda kurallara uysanizda bir kişinin uymaması sizide etkiliyor. Bole durumlarda koni ile ilgisi olmayan kişiler için, siz onlara sahip çıkamadınız tutamadınız idare edemediniz diye kızılıyor. O zaman araştırmalarımızdaki batının sürgünü denilen yerde olduğumuzu anlamıştım.

Ilk Günler Buğra ve Osman ile takılıyordum. Acemice bir birlikteliğimiz ve muhabbetimiz vardi sonuçta. Birbirimizle konuşuyor nasil dayanicaz nasil geçecek vakit diye konuşuyorduk.

Bir çok insan kafadan sıkıntılı givi geliyordu ilk başlarda bize. Birbirleri ile olmadık şekilde şakalaşıyor olmayan küfürler ediyorlar ve kaldırılmayacak muameleler yapıyorlar di birbirlerine. Zamanla alıştık bu duruma ,yada bizde onlara benzeyip alıştığımızı sandık tam emin degilim bu konuda. Kimi birbirine parlak arıyor götünü elliyor,diğerleri birbirlerinin annelerine bacılarına küfür ederek gülüp eğleniyor bir başkası kendini duvarlara vuruyor her biri ayrı bir şey yapıyor.

Dörtbeş gün sonra Buğra kendini aldırdı burdan dayısına. Ben Osman ve Erkan aynı yerde farklı takımlarda kaldık. Zamanla alıştık hatta sevdikde. Lakin benim sevdiğim kısmı o sıkıntılı insanlar değil askerlikdi komutanlarımdı.


You may also like...

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: