Mektup Yaz

Arkadaşlarım Merhaba. Bu yazıda sizlerle mektuptan bahsedeceğim.

Eskilerin iletişim aracı olan mektup günümüzde ne yazıkki değerini ve yerini nostaljiye bırakmıştır. Bir zamanlarım en gözde iletişim aracı olan mektup bugün hic kimse tarafından kullanılmamaktadır.

Eskiden okullarda Türkçe ve Edebiyat derslerinde konu olarak işlenirdi mektup. Eğer şanslı iseniz öğretmeniniz sizi biraz daha fazla teşvik etmişse heves edip yazmaya başlarsınız. Belkide bir mektup arkadaşınız olur hiç bilmediğiniz diyarlarda.

Orta okul ikinci sınıfa gidiyorduk 7. sınıfta. O zamanlar Türkçe öğretmenimiz Vedat hocamız Van erişte bizim okula bir kardeş okul ayarlamıştı. Sınıf listelerini okullar birbirine göndermiş gerekli düzenlemeler yapılıp sayılari eşitlenmiş . sınıfa geldi elinde bir torba ile. Bizim sınıfın eslesmesindeki sınıftaki çocukların adını soy adını ge adreslerini bir kağıda yazıp büyük bir torbanın icinde doldurmuşlar. Bize sırayla torbadan bir kağıt çekmemizi söyledikten sonra herkes başladı sırayla torbadan mektup arkadaşını çekmeye. Bende Caner K. adındaki arkadaşı çektim. Ilk mektupu gönderen taraf bizdik. Basladik yazmaya Van gölüne gittin mi diye sormuştum ona. Sadece onu hatırlıyorum oma yazmış olduğum iki sayfalık mektuptan. Zaman sonra cevap geldi arkadaşımdan. Anlatmış vana kendini Van golünü birde kartpostal yollamış. Van’ a davet ediyordu.

Bu mektupla başlamıştı hic tanımadığım bu kişiyle dostluğum. Zamanla daha ileriye taşıdık ilişkimizi. Gönderdiği mektupları hala saklıyorum. Aklıma geldikçe açıyorum tozlu sayfaları.O günün verdiği aynı heyecan ve haz ile oluyorum tekrar tekrar okumuş olduğum o satırları. Mektubun bu özelliği çok güzel oluyor. Tamamen duygu ve anılan yüklü sayfalar. Her satır arasında hissediyorsun yaşıyorsun karşındakinin duygularını. Ve yıllar gecsede hic bozulmadan koruyor aynı duygusunu. Bugün kim saklıyor telefonla gönderdiği mesajları ? Kaç yıl saklayabilir ki . sekiz dokuz yaşlarımda yazdığım mektupların cevapları duruyor bende hala. Daha o zamanlar telefon yaygın degil di.

Telefonla gönderilen şimdiki mesajların yada diğer platformlar ile gönderilen mailler yada yazılar ne kadar anlam içeriyor olsada bir birisi bir mektubun yerini tutamaz.

Ilk mektubumu Yusuf dayima göndermiştim. O zamanlar kendisi askerdeydi. sene 99 depremden önceydi. O gün başladı yazma ile ilişkim. Onun cevapları duruyor. Saklayabiliyorsun somut duygu ve düşünce topluluğu bir nevi mektup.

Günümüzde unutulmaya bırakılmış bu iletişim aracını unutmayalım. Canlı tutmak icim sevdiklerine gönderin arada bir mektup. Bir insanın vakit ayırıp sevdiği insana mektup yazmadı gerçekten güzel bir davranış. Alanda çok mutlu olacaktır emin olun. Ben yapıyorum bunu ara sıra çok güzel tepkiler alıyorum sizde deneyin pişman olmazsınız. Yazacak kimseyi bulamazsanız bana yazın ben adresimi veririm mektup arkadaşınız olurum 🙂

Kendinize iyi davranın, Hoşçakalın.


You may also like...

1 Response

  1. Anonim dedi ki:

    Bir gün postacı kapını çaldığında sana tüm ozlemimle bir mektup vermiş olacak…

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: